شبکه های کامپیوتری

پروتکل

پروتکل (Protocol)، توافقی درباره نحوه تبادل اطلاعات و تفسیر آنها توسط برنامه های مخابره کننده است. پروتکل مشخص می کند بسته ها چگونه سازماندهی شده اند (ساختار بسته ها چگونه است). به عنوان مثال اطلاعات مقصد در کجای بسته قرار دارند و اندازه آنها چقدر است. علاوه بر این مشخص می کند که اطلاعات چگونه باید تفسیر شوند.

IP

آی پی ، آدرسی است که به هر کامپیوتر متصل به اینترنت اختصاص داده می شود تا بتوانیم به وسیله آن آدرس ،به همان کامپیوتر دسترسی داشته باشیم.به عبارت دیگر در شبکه هر کامپیوتر دارای یک آدرس 32 بیتی می باشد. که به چهار عدد در مبنای هشت بیتی تقسیم می شود. این آدرس یک عدد ۳۲ بیتی است و برای راحتی بصورت زیر نوشته میشود: xxx.xxx.xxx.xxx که منظور از xxx عددی بین ۰ تا ۲۵۵ است .مانند 192.168.1.54 آدرسهای IP نشان دهنده ارتباط با شبکه هستند و حاوی اطلاعاتی درباره سیستم مرتبط شده به شبکه و آدرس خود سیستم هم می باشند.از آنجا که ابزارهای خاص روی یک شبکه ، آدرس های IP کامل خودشان را دریافت می کنند، لذا آدرسهای IP اغلب به عنوان مشخصه های کامپیوتر ها تلقی می شوند.

توجه : هر چند که برای کامپیوتر ها بهتر است که مدیریت آدرسها در قالب باینری باشد ولی بیشتر افراد می دانند که یک طرح آدرس دهی که نیاز به اطلاعات باینری 32 بیتی داشته باشد خیلی دست و پا گیر خواهد بود . بدین دلیل آدرس های IP معمولا به فرم دهدهی با نقطه از هم جدا نوشته می شوند. در این فرم ، هر عدد هشتایی به معادل ده دهی خود تبدیل می شود و هر عدد با یک نقطه از بعدی جدا می شود.

کلاس های آدرس : متخصصان شبکه با توجه به نیازمندیهای شبکه تصمیم به استاندارد سازی آدرس ها گرفته اند.و همین امر سبب ایجاد کلاسهای مختلف شبکه شده است. که باید با توجه به نیاز هر شبکه از آن استفاده نمود. آدرس IP در پنج کلاس رده بندی می شوند و عدد اول هر آدرس نشان دهنده کلاس آن آدرس است.

Class A 1-126
Class B 128-191
Class C 192-223
Class D 224-239
Class E 240-254

کلاس A : کلاس A برای شبکه هایی که تعداد سیستمهایشان کم و تعداد میزبانهایشان زیاد می باشد مورد استفاده قرار می گیرد. در یک آدرس شبکه کلاس A بخش نخست آن نشان دهنده آدرس شبکه (network address) و سه بخش دیگر نیز نشاندهنده آدرس میزبان (host address) در شبکه است.و لازم به ذکر است که آدرهای کلاس A بینهایت کم هستند .

کلاس B : یک آدرس کلاس B برای شبکه هایی با اندازه متوسط که دارای بیش از 255 کامپیوتر هستند به کار می رود. در یک آدرس شبکه کلاس B دو بخش نخست آن نشان دهنده آدرس شبکه و دو بخش دیگر نشاندهنده آدرس میزبان است و لازم به ذکر است که آدرسهای کلاس B بسیار پر کار هستند .در آنها هشتایی اول و دوم آدرس را برای ID های شبکه و دو تا هشتایی بعدی را برای میزبانها استفاده می کنند.

کلاس C : کلاس C برای شبکه هایی که تعداد سیستم های زیادی دارند اما میزبان کمتری دارند مورد استفاده قرار می گیرند. در یک آدرس شبکه کلاس C سه بخش نخست آن نشان دهنده آدرس شبکه و بخش آخر به آدرس میزبان تعلق دارد. آدرسهای کلاس C ، سه هشتایی اول را برای IDهای شبکه و هشتایی باقیماده را برای میزبانها استفاده می کنند.

کلاس D : آدرس کلاس D برای Multicasting استفاده میشود. به دلیل اینکه این آدرس رزو شده است و به همین دلیل از بحث درباره آن خودداری میکنیم.

Multicasting

فرایند ارسال یک پیام,همزمان به بیش از یک مقصد در شبکه را گویند .

Server Side

برنامه سمت سرویس دهنده ، نرم افزاری است که روی ماشین سرویس دهنده نصب میشود و منتظر است تا درخواستی مبنی بر برقراری یک ارتباط دریافت کرده و پس از پردازش آن تقاضا ، پاسخ مناسب را ارسال نماید بنابراین در حالت کلی برنامه سرویس دهنده شروع کننده یک ارتباط نیست.

Client Side

برنامه های سمت مشتری یا کاربر ، نرم افزاری است که روی ماشین سرویس گیرنده نصب میشود و درخواست خود را مبنی بر برقراری یک ارتباط ارسال می نماید ، به عبارتی برنامه های سمت مشتری بنابر نیاز خود ، اقدام به درخواست اطلاعات مینمایند.

شبکه

یک شبکه کامپیوتری شامل ماشین هایی است که از طریق کانالهای مخابراتی (Communication Channel) به هم متصل شده اند. این ماشین ها را میزبان (Host) و مسیریاب (Router) می نامیم. هر میزبان ، کامپیوتری است که برنامه ای مانند مرورگر وب را اجرا می کند. مسیر یاب ماشینی است که کارش رله کردن (Relay) و یا هدایت (Forward) اطلاعات از یک کانال ارتباطی به کانال ارتباطی دیگر است. کانال ارتباطی (Communication Channel) ابزاری برای حمل دنباله ای از بایت ها از میزبانی به میزبان دیگر است.

زیر شبکه ها (Subnet)

تقسیم کردن شبکه به ابعاد کوچکتری را زیر شبکه (SubNet) گویند.کلمه SubNet مخفف کلمه SubNetwork است و به یک قسمت کوچکتر از یک InternetWork بزرگتر اشاره می کند.در نتیجه آن یک مفهوم منطقی است و کلمه زیر شبکه کردن (To SubNet) به معنی تقسیم یک internetwork به قسمتهای کوچکتر است.

بسته

منظور از بسته در اینجا، دنباله ای از بایت ها است که توسط برنامه ، ساخته و تفسیر می شوند. در زمینه شبکه های کامپیوتری، این دنباله از بایت ها را بسته (Packet) می گویند. بسته حاوی داده های کاربر و اطلاعات کنترلی است که شبکه با استفاده از آن کارش را انجام می دهد. نمونه ای از اطلاعات کنترلی، مقصد بسته است. مسیریاب ها با استفاده از این اطلاعات کنترلی می فهمند که چگونه باید بسته ها را هدایت کنند .

مسیریابی

در ساده ترین حالت ، مسیریابی فرآیندی است برای انتقال اطلاعات روی یک مسیر از یک مبدا به یک مقصد.که در حالت کلی دو نوع مسیر یابی داریم که هر کدام را به اختصار در زیر توضیح داده ایم.
مسیریابی مستقیم : در مسیر یابی مستقیم ، هم مبدا و هم مقصد روی یک قسمت از شبکه قرار دارند.و نیازی به مسیر یاب نمی باشد.
مسیر یابی غیر مستقیم : در این نوع از مسیر یابی میزبانهای مبدا و مقصد روی قسمتهای مختلفی از شبکه قرار دارند و بسته از طریق یک مسیر یاب عبور داده می شوند .

 

خدمات شبکه شرکت pasavan